Gedicht 1
Annemie Bonneux
Haar Gedichten

Ik heb de hele winter niet geweten
dat er diep in 't dode woud
ergens wat goud bedolven lag.

Met lege hand en hart
trad ik in 't bos en vond
de eerste krokus in de zon.

Hij stond zo schitterend
op het donkergroene mos;
zo licht
tussen het koude, naakte hout.
En iets
wat ik de ganse winter was vergeten,
ging weer aan 't smeulen
met een tere gloed.

Zo stond ik lang
gelukkig en vereend
met die kleine krokus in de zon
en wist opeens
hoe diep
de kleine dingen leven.